ESPANTALLO

    Sin comentarios
    29 Maio, 2019  |  Categoría: Actualidade  |  Autor: nuri

    O fogo fustiga a pala coma ánima que remanece,

    o espanto de un pantasma spantallo,

    fai fuxir ao corvo, do temor do meigallo.

    Na natureza do día, en que luce a carofa,

    Que só ten, a tibeza da sombreira,

    a facha de un cabaleiro galero.

    Ao caér da noite, reca o froallo,

    que maña o saio, que arroupa o corpo,

    dos osos de pau, co o saco recheos de palla.

    Habitud que irmana a herdanza da fideidade,

    de seu fer altruistao cardafuzo de seu culto.

    Unha fronte espigada, na fornada do Sol,

    a sementura do trigo granado de ouro

    que fai a fertuna, da prata, da fariña branca.

    Que lida o gaño ea veza,

    o miollo da miga do pan,

    ante a espiga do trigo ea fronza do probo espantallo.

    Que enxebreza seu enxebre pacer,

    en que o vento fai bailaba a mes do trigo.

    Feito a seu feiuaquiño espantallo,

    que protexe co seu atraimento espanto,

    seus angomios dos orvos co seu feitizo.

     

    Jose Luis Lamarca Pérez

    Publicado en Actualidade.
    Copiar permalink.

    Comentarios pechados.